Eerste dag van de trip
3 oktober 2015 - Paihia, Nieuw-Zeeland
Eerste dag trip 3 oktober.
Om 7 u werd ik opgehaald door Seagel de gids en chauffeur. Verder bestaat de groep deze eerste drie dagen uit Claudia uit Zurich, Mariella uit Barcelona, Alexandro uit Milaan en uit een Duitse jongen met zijn ouders. Een leuke groep!
We reden naar een echt authentiek bos uit Nieuw Zeeland. Je mag alleen op houten vlonders lopen en je moet je schoenen afspuiten met desinfecterend spul, omdat de bossen heel kwetsbaar zijn. De kauri is een typische boom van hier die maar heel langzaam groeit. 90% van deze bomen zijn door de Britten omgekapt voor het hout. Ze groeien heel hoog tot ze het hoogste zijn in het bos en dan worden ze dikker. Ze kunnen duizenden jaren oud worden. De Maori's geloofden dat hun ziel gebruik maakte van deze bomen om in het hiernamaals te komen en knuffelden deze hoge bomen voor gezondheid en geluk. So i hugged the tree.
Daarna reden we naar een klein plaatsje waar een markt was en we een koffie konden drinken en elkaar beter leren kennen. Daarna reden we naar een ander klein plaatsje waar Hundertwasser de laatste 25 jaar van zijn leven gewoond heeft. Hij heeft daar een prachtig openbaar toilet ontworpen, dat ik natuurlijk uitgeprobeerd heb. Daarna reden we naar Pahia waar we logeren in een prachtig nieuw hostel. Alexandro, Claudia en Mireilla en ik op een kamer. Vanmiddag zijn we langs het strand naar een uitkijkpunt gelopen op een prachtige golfbaan. Het regent om de vijf minuten en dan schijnt de zon weer.
Vanavond gaan we barbecuen en morgen met de boot op zoek naar dolfijnen. We gaan ook zwemmen met dolfijnen en daarna baorden op enorm hoge zandheuvels.
Een fijn begin van een mooie reis denk ik. Ik voel me een bofkont!
Liesbeth
Om 7 u werd ik opgehaald door Seagel de gids en chauffeur. Verder bestaat de groep deze eerste drie dagen uit Claudia uit Zurich, Mariella uit Barcelona, Alexandro uit Milaan en uit een Duitse jongen met zijn ouders. Een leuke groep!
We reden naar een echt authentiek bos uit Nieuw Zeeland. Je mag alleen op houten vlonders lopen en je moet je schoenen afspuiten met desinfecterend spul, omdat de bossen heel kwetsbaar zijn. De kauri is een typische boom van hier die maar heel langzaam groeit. 90% van deze bomen zijn door de Britten omgekapt voor het hout. Ze groeien heel hoog tot ze het hoogste zijn in het bos en dan worden ze dikker. Ze kunnen duizenden jaren oud worden. De Maori's geloofden dat hun ziel gebruik maakte van deze bomen om in het hiernamaals te komen en knuffelden deze hoge bomen voor gezondheid en geluk. So i hugged the tree.
Daarna reden we naar een klein plaatsje waar een markt was en we een koffie konden drinken en elkaar beter leren kennen. Daarna reden we naar een ander klein plaatsje waar Hundertwasser de laatste 25 jaar van zijn leven gewoond heeft. Hij heeft daar een prachtig openbaar toilet ontworpen, dat ik natuurlijk uitgeprobeerd heb. Daarna reden we naar Pahia waar we logeren in een prachtig nieuw hostel. Alexandro, Claudia en Mireilla en ik op een kamer. Vanmiddag zijn we langs het strand naar een uitkijkpunt gelopen op een prachtige golfbaan. Het regent om de vijf minuten en dan schijnt de zon weer.
Vanavond gaan we barbecuen en morgen met de boot op zoek naar dolfijnen. We gaan ook zwemmen met dolfijnen en daarna baorden op enorm hoge zandheuvels.
Een fijn begin van een mooie reis denk ik. Ik voel me een bofkont!
Liesbeth

Fijn dat je al de eerste dag kunt gaan zwemmen met de dolfijnen, het beloofd een spannend avontuur te worden in het land van de Maori's, geniet lekker van de Barbecue en hopelijk met goede nieuw zeelandse wijn. xxx
En wij lezers trouwens ook, dat we een beetje mee kunnen reizen!
Have Fun!
X vief
Een door Hundertwasser ontworpen toilet, toppunt van westerse luxe...
Dat zal een vreemde gewaarwording zijn, cultuur middenin de natuur.
Blijf zo genieten, Liesbeth. Ik blijf benieuwd naar het verslag van je nieuwe avonturen!
Wat een fascinerende en zeer verschillende ervaringen!! Heel bijzonder om de woonplaats van Hundertwasser te bezoeken. En dat jij een bofkont bent, dan komt door jezelf. Je hebt een goede neus of misschien ook een beetje geluk om de mooie dingen op te zoeken of te ontmoeten. In ieder geval is het vooral voor jou geweldig, maar ook voor ons die met jou vanuit het thuisfront meereizen.
Ga vooral nog even door en GENIET ervan.
groeten,
Ans
Het doet me goed dat ik lees dat je ook bomen hugt. Als je je hart open zet krijg je echt (en dat meen ik serieus) contact met bomen (nu in het voorjaar kun je zelfs de sapstroom voelen). Maar ook met andere planten en dieren (o.a. dolfijnen) kun je op ziele niveau contact krijgen. De maori's zijn echt heel hooggevoelig en sensitief. Daar kunnen we nog heel veel van leren.
Ik ben blij dat ik je geweldige reis kan mee volgen. Stel me zo voor hoe dat zal gaan.
Veel plezier weer.
wat een prachtig bos. En wat leuk die boom omhelzing.
Dit belooft een heel bijzondere reis te worden,
groetjes van Marleen K
Je bent inderdaad een echte bofkont.
Wat een prachtervaringen.
Je maakt zoveel mee!
Echt tof!
Groet,
Marleen