Nog meer Quito
9 september 2015 - Quito, Ecuador
Gisteren stond op tijd op en nam me voor mijn weg te voet te zoeken naar het oude centrum. Met een kaart, hoed en water ging ik op stap. Het was lekker warm. Het weer in Quito is hele jaar door alsof het lente is, terwijl het zo kort bij de evenaar ligt. Door twee parken ben ik gelopen waar van alles te doen is aan activiteiten. Overal op straat verkopen mensen hun eigen fruit, groente, eten, ijs enz. Vele mooie vrouwen in mooie kleding met de baby op de rug.
Onderweg ben ik de mooie Basilica del voto nacional ingegaan. Een prachtige kerk, die veel lijkt op Europese kerken, maar aan de buitenkant zie je allemaal dieren die in de Galapagos voorkomen.
Ik kwam moe maar voldaan aan in het centrum en wou gaan lunchen toen Juan me aansprak. Een gepensioneerde geschiedenisleraar die me graag een rondleiding wilde geven. Ik gaf aan dat het eigenlijk gehad had, maar hij wilde het zo graag doen en wist veel te vertellen. Ik vroeg hem wat dat ging kosten en zei dat een fooi goed was. Vooruit dan maar dacht ik. We liepen een uur en hij liet zien waar hij geboren was in het oudste deel van Quito het Rondo. Daar zijn mooie pittoresque straatjes. Ook liet hij verschillende kerken zien zoals die van Augustinus, Sante Domingo en het klooster van de Carmilitessen. 97 % van de mensen is katholiek en Juan is er heel trots op dat paus Franciscus hem aangeraakt heeft in juli. Ook liet hij het operahuis zien en wees me details zoals tekens van de inca's op gebouwen en stenen uit die tijd. Veel standbeelden heb ik gezien zoals de stichter van Quito. Ik was nogal flauw en moe en we namen afscheid en toen kwam de ware Juan boven. 20 dollar vond hij te weinig! Echt belachelijk voor een uur. Ik heb dus besloten niet meer met oude mannetjes mee te gaan!!!
Daarna heb ik gegeten, maar ik voelde me niet goed. Misschien de warmte? Misschien nog de hoogte? Misschien te laat gegeten? In ieder geval nam ik de taxi terug. De taxi's zijn heel goedkoop, mits je een met een meter hebt. De anderen tellen het dubbele.
Ik heb tot vanmorgen proberen te slapen en ben na het ontbijt nog even teruggegaan en medicijnen genomen. Toen kwam het kamermeisje en de schat bracht me een aspirine de nino met sinaasappelsmaak. Later kon ik op en besloot ik wat zaken te regelen. Ik ging op zoek naar het reisbureau van Steffanie en het lukte me niet om een jungletocht te boeken in mijn schema, maar Jonathan van het reisbureau dacht wel met me mee. Morgen ga ik de hele dag een excursie maken naar de vulkaan, watervallen en nog van alles en de gids Ed gaat de hele dag mee. Niks geen oud mannetje!
Daarna heb ik een ander hostel vastgelegd voor als ik terug kom van de Galapos. Dit hotel is niet zo geschikt voor mensen alleen. Het kamertje is super klein en heeft nauwelijks daglicht en er is altijd kabaal. Het internet doet het nauwelijks. Het nieuwe hostel heeft ook een zitkamer en dat lijkt me veel gezelliger.
Vanavond ga ik eten met Jonathan, de vriend van mijn zus Ceciel met zijn vriendin. Tot zover mijn verhaal van vandaag. Hele lieve groet allemaal.
Veel plezier vanavond tijdens het dinner met Jonathan en zijn vriendin en verstandig dat je na de galapagos een hotel hebt met goed internet.
XXX
groetjes van jou grootste supporter
Jij maakt wat mee! Fijn om je verhalen te lezen. Je bent wel erg intensief bezig, geen wonder dat je je af en toe niet zo lekker voelt. Cees Nooteboom schrijft in zijn boek " Brieven aan Poseidon", blz. 149: " De grote maar onbekende essayist en filosoof Béla Hamvas schrijft in zijn essay "Kierkegaard in Sicilië" : 'De eerste belevenis van een reis is de raadselachtige uitbreiding niet alleen in de richting waarheen men reist, maar in alle richtingen, en er is een bijzondere tegenwoordigheid van geest voor nodig om in de plotseling tot een veelvoud uitgegroeide wereld niet je zekerheid te verliezen."
Een blz. verder in dit boek citeert Nooteboom opnieuw Béla Hamvas: ' Thuis leer je de wereld kennen, op reis jezelf; want thuis rust het gewicht van de wereld op je, onderweg rust het op de wereld, en altijd blijft datgene onbekend wat je op dat ogenblik ziet.' Liesbeth blijf genieten en neem daar ook de tijd voor. Ik geef je dan ook graag voor de voortzetting van je reis mijn favoriete haiku mee, geschreven door de Japanse zen-meester Kobayashi Issa:
kleine huisjesslak
ook jij beklim de Fuji
maar langzaam, langzaam
Ik zie het helemaal voor me!
Groetjes VIEF
Dikke knuffel
Blijf goed op jezelf passen.
Groetjes,
Marleen
wat een avontuur. Geniet van al het moois,
groetjes van Marleen
Dit kleine menneke waor unne groete habsjaar. Ach jao, dit kint de bèste euverkaome en diech bis......zjús; ...de bèste! D.n köpke en d,n lief heet ouch väöl te verwerreke dus geef mer eve tow aon zoe,ne aonval vaan "neet veuroet kinne". Want de wèls zoe gere. Iech vin ut ech sjiek um dein verhaole te leze en gaon d,r hielemaol in op. En daan die sjoen spreuke vaan Ed, ech geweldig! Veer zien blij mèt diech en mèt d,n verhaole. Poene, Mirèse.
Een goede leerervaring en jonge mannen zijn waarschijnlijk nog leuker dan oude...
Niet ziek worden, eet verstandig en rust voldoende!
Groetjes van Anja
maar je hebt ook wat gezien.!!!
Heel veel plezier en een dikke knuffel.