Terug in Quito

Terug in Quito

Zoals ik al schreef ben ik erg blij met het hostel. Het ligt midden in een drukke leuke buurt met veel restaurantjes, terrasjes, discotheken en bars. Het is heel druk in de avond met jongeren. Ik heb er geen last van en geniet de voordelen. De kamer is ruim, de douche heeeerlijk, het ontbijt heel goed, het personeel super vriendelijk en dat voor 33 dollar per nacht. Er is een gemeenschappelijke keuken en zitkamer. Helaas is het erg rustig in het hostel, maar de ruimtes zijn fijn.
De eerste dag ben ik op zoek gegaan naar een camera. Nu moest ik naar het zuiden lopen totdat ik bij een groot park, Carolina aan kwam waar een enorm groot winkelcentrum is met winkels van dure merken. Mijn zus Ceciel voorziet me nog steeds van dit soort handige tips. Je kijkt je ogen uit en waant je in de Kalverstraat. Hoe kan dat nou?
Helaas waren de camera's niet echt nieuw en kon ik niet dezelfde kopen. Ik ga er dan ook behoorlijk op achteruit met inzoomen en scherpte, maar niet zeuren ik heb er een. De rest van de middag heb ik in het tuintje waar een kolibri bij me zat mijn blog bijgewerkt. Dat was veel werk, maar die rust kon ik wel gebruiken.
Wat boodschappen gedaan , de jongen van het hostel getrakteerd op een glaasje wijn en een boek begonnen dat in het hostel lag in het Nederlands.

Vandaag heb ik de plaatselijke bus genomen naar het grote busstation Ofelia in het noorden van de stad. Dan zit je echt tussen de locals en dat vind ik leuk. Voor 25 dollarcent reis je de stad door waar de taxi 10 dollar voor telt als het druk is. Ik moet wel steeds vragen, maar ik kom er wel, af en toe gebracht door een politieagent. Van het grote station overstappen op de bus naar le mitad del mundo, het midden van de aarde. Daar zie je eerst een groot gebouw en dan het gebied waar het monument staat en een aantal musea en winkeltjes. De evenaar is hier te zien als een gele lijn die zelfs dwars door een kerkje loopt. Je krijgt overal uitleg over het fenomeen en de manieren waarop men vroeger de berekeningen maakte met de meetinstrumenten. Ik trok een tijdje op met Lara en Paul uit Perth Australië. Het meest fascinerend vind ik nog dat de indianen zoveel tijd geleden al wisten dat het een bijzondere plek was en daar speciale vieringen hielden.
De clou is dat het monument helemaal niet op de goede plek staat. Op het moment dat het gebouwd werd was er nog geen gps en ik snap best dat ze het niet kunnen verplaatsen. Ik heb me dan ook gedragen als een brave toerist en geen moeilijke vragen gesteld. Ik ben ook niet meer op zoek gegaan naar de werkelijke plek.

Morgenvroeg ga ik vroeg naar het zuidelijke busstation op weg naar de plaats Banos. Daar zijn ook thermische baden en volgens mijn zus een heel speciale massage waar ze niet teveel over wilde verklappen. Ik heb daar een hostel geboekt en hou dit hostel ook aan zodat ik maar met een kleine rugzak hoef te reizen. Dat is het voordeel van goedkoop wonen.:)) De reis is nl te lang om er een dagtocht van te maken. Weer in de bus dus.....