Tweede en natte dag Santiago de Chili

24 september 2015 - Santiago, Chili

Tweede en natte dag Santiago.

De hele nacht heeft het geregend en ook de hele dag. Nadat ik mijn "administratie " had bijgewerkt besloot ik het er toch maar op te wagen. Ik deed drie kwart van de kleren uit mijn backpack over elkaar heen aan, want het regende nog steeds en het was maar 11 graden. Ik leende een paraplu en ging op weg naar het museum van Pablo Neruda. Ik had de kaart van de tour van gisteren nog en kwam langs een van de restaurantjes die door de gids Franco werd aangeraden. 
Het was ook echt goed en snel helemaal bezet. Ik kwam aan de praat met een Chileen die wat Engels sprak. Heel gezellig, maar daardoor vergat ik mijn kaart mee te nemen en toen ik terug liep was hij weg. Oeps nu moest ik vertrouwen op mijn ruimtelijk inzicht, maar meer nog op mijn korte termijn geheugen. Ik was immers aan de andere kant van de rivier in de wijk Bella Vista, drie kwartier lopen van mijn hotel.

Ik vond het museum en was sterk onder de indruk van deze schrijver en zijn geliefde Mathilde. Voor Ed en Pierre speciaal, maar ook voor mijn andere volgers: Deze dichter verdiende zelfs de Nobelprijs die ook te bezichtigen is in zijn huis. Ik mocht helaas geen foto' s maken. Hij had meerdere huizen, maar dit huis had hij speciaal laten bouwen voor zijn maîtresse en werd genoemd naar haar ontembare haardos La Chascona. Het was zijn koosnaampje voor haar. Aan de ene kant van de rivier moest alles deftig en netjes zijn en werden huizen gesloopt en zelfs begraafplaatsen verlegd om parken aan te leggen. Aan deze kant woonde de gegoede bevolking waaronder Pablo ook hoorde. Hij liet dus ook dit huis aan de andere kant van de rivier bouwen zodat hij zijn geliefde ongestoord kon ontmoeten. Later is hij met haar getrouwd en tot zijn dood bij hem gebleven. In deze wijk Bella Vista was toen en nu nog het vertier te vinden.
Hij heeft veel gereisd en veel interessante mensen en kunstenaars ontmoet zoals Picasso. Je ziet daar allemaal foto's van. Hij was ook een verzamelaar van kunstwerken en serviezen. In zijn huis staan o.a. tafeltjes uit Parijs. Hij was bezeten van de oceaan en richtte zijn huis dan ook in als een schip met een captain's bar. Dit terwijl hij ook bang was, want hij kon niet zwemmen. In het huis werd je geleid door allerlei kamers zoals de eetkamer, de buitenbar, de slaapkamer en de bibliotheek waar hij zijn werken schreef.
Het werd nadat hij gestorven was, een paar dagen na het bombardement op het regeringsgebouw en de val van Salvador Allende verwoest, maar zijn vrouw Mathilde heeft er voor gezorgd dat het in ere hersteld werd en heeft er gewoond tot haar dood. Zij heeft ook een boek geschreven over haar leven met Pablo.
Hij heeft allerlei odes geschreven aan typisch Chileense recepten, maar ook aan ingrediënten zoals de tomaat, maar vooral aan de ui. Hij vond dat de ui in geen enkel gerecht mocht ontbreken. Ik heb een andere ode van hem gekocht. Die zal je op de foto's zien.

Daarna ben ik op goed geluk, maar heelhuids, springend over de plassen, blij met mijn paraplu, maar toch kletsnat thuis gekomen. Ik heb op mijn kleine kamertje het elektrisch kacheltje aangedaan en ben er voor gaan zitten om op te drogen. Ik zou wel toe zijn aan een heerlijk warm bad, maar het kleine straaltje dat uit de douche komt is ijskoud. Toch maar niet brrrr. 
Nu maar rustig wat lezen tot half negen en dan op weg naar het vliegtuig voor een vlucht van 14 uur naar Auckland Nieuw Zeeland. Ik kom daar om 4.15 in de nacht aan en hoop weer op vervoer naar het hostel. 

Lieve groet, Liesbeth 

Foto’s

9 Reacties

  1. Ingrid Pesgens:
    24 september 2015
    Weer een mooi verhaal op de valreep! Goede reis naar een ander deel van de wereld!
  2. Ankie:
    24 september 2015
    Echt een gaaf verhaal... Ik zag het helemaal voor me... Geniet ervan
  3. Ed Silanoe:
    25 september 2015
    Hallo, Liesbeth!
    Wat goed van je dat je naar het Museum van Pablo Neruda gegaan bent in de stromende regen...Uit eigen ervaring (in Nicaragua) weet ik dat tegen die regen een regenjas niet bestand is en dat een paraplu het enige is dat je een beetje tegen de regen beschermen kan.
    Tja, Neruda en Mathilde...Veel liefdesgedichten droeg hij aan haar op. In de film Il Postino kun je dan ook zien hoe Neruda Mathilde aanbad.
    Om je te bedanken voor het bezoek aan het Museum van Pablo Neruda, waarover je me na je thuiskomst ongetwijfeld veel moois kunt vertellen, een fraai gedicht van hem, dat je op de rest van je reis zal begeleiden...

    PARA MI CORAZÓN
    Para mi corazón basta tu pecho,
    para tu libertad basta mis alas.
    Desde mi bocca llegará hasta el cielo
    lo que estaba dormido sober tu alma.

    VOOR MIJN HART
    Voor mijn hart is al jouw borst voldoende,
    voor jouw vrijheid reikt mijn vleugelslag.
    Uit mijn mond zal tot de hemel stijgen
    wat op jouw ziel te slapen lag.

    In jou bestaat de illusie van alledag.
    Je nadert als de bloemkronen de dauw.
    Je graaft met je afwezigheid de einder uit.
    Eeuwig vluchtend als een golf.

    Ik heb gezegd dat jij zong in de wind
    zoals de dennebomen en zoals de masten.
    Zoals zij ben je rijzig en zwijgzaam.
    En plotseling bedroef je, als een reis.

    Gastvrij ben jij zoals een oude weg.
    Echo's en stemmen vol heimwee bevolken jou.
    Ik werd wakker en soms trekken vluchtend
    vogels weg die sliepen in je ziel.

    Benieuwd ben ik naar je volgende reisverhalen, Liesbeth!
  4. Gaston:
    25 september 2015
    Goede morgen Lieve schat. Wat een prachtige foto's, vooral de Madonna in Blauw is prachtig. Ik hoop dat het onthaal in Oakland ook zo warmhartig zal zijn. Heel veel plezier in nieuw Zeeland xxx
  5. Mieke Meijers:
    25 september 2015
    Hoi Lieske, wat weer een prachtige verhaal en die geweldige foto's! Een hele goede reis naar Oakland en ik verheug me weer op het volgende verhaal!!!!
    Dikke knuffel
  6. Ans Meijers:
    25 september 2015
    Hallo Liesbeth,
    De afgelopen dagen was het steeds weer verrassend om een nieuw reisverhaal te lezen. Met die prachtige foto's gaat je verhaal nog meer leven. Hoewel ik vind dat je een boeiende schrijfster bent. Je maakt er een echte film van.
    Veel plezier in het volgende werelddeel van je reis.

    veel groeten,
    Ans
  7. Marleen Kastermans:
    25 september 2015
    Hoi Liesbeth,
    mooi verhaal. Goeie reis. Ik kijk uit naar je volgende ervaringen,
    groetjes van Marleen K
  8. Annelies H:
    25 september 2015
    Hoi Liesbeth,
    Vele ervaringen. Mooie belevingen, vraag me af of je niet uitgekeken raakt. Prachtig om te lezen dat er overal mensen op de wereld zijn waarmee je meteen contact mee krijgt. Misschien zelfs verbinding mee kan maken. Ik verheug me ook steeds op je verhalen en ook de reacties van anderen. Ben onder de indruk van Ed die heel belezen is.
    Zuid Amerika is een cultuur die me wel aanspreekt. Maar ik ben ben ook benieuwd hoe aan de andere kant van de wereld jouw ervaringen verder gaan.
    goede reis en in gedachten reis ik mee.
    liefs Annelies
  9. Magda&Cor:
    26 september 2015
    Dag Liesbeth,
    Mooie en boeiende verhalen en prachtige foto's dat je telkens gemaakt hebt.
    Nu vlieg je naar de toekomst 24 uur verschil in de tijd, het volgende avontuur te gemoet.
    goeie reis
    groetjes, magda